Jump to content

Խեղճ մարդը (1872) (Ջիվանի)

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Խեղճ մարդը
Պիտի գա՞ արդյոք

Խեղճ մարդը


Խղճալի մարդկանց համար աշխարհը նեղ է հարաժամ,
Ըստ որում նրանք չունին օգնող, ցավակից բարեկամ,
Ծեծվում են, զրկվում են իրանց բոլոր կայանքներից,
Վազում են դատարանը՝ դարձյալ չկա տանող խնամ։

Խեղճերը ցերեկ գիշեր ինչո՞վ հազիվ մի բան ճարեն,
Բայց անզգամները միշտ կապրին առանց ինչ, անդրամ,
Պարզ ճշմարիտ եղող մարդիկ կարող են ապրել անկարոտ
Խաբեբա անձինք նրանց չեն տա շնորհքով գործի համ։

Վերջապես ճշմարտություն սիրող չկա ամեն մի տեղ,
Բոլորը կախարդներ են, խելք հմայող՝ մոգյան երամ,
Քեզ նման խեղճ պարզամիտ լինողները, աշըգ Ջիվան,
Ամեն անգամ խաբվում են Բելիարին ինչպես Ադամ։

1872