Jump to content

Խիզախման ոգին

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից

Արիս Արսենի, Խիզախման ոգին (փաստավավերագրություն), Ստեփանակերտ, «Դիզակ պլյուս» հրատ., 2010, 168 էջ, տպ. 500 օր.։

Արցախյան ազգային ազատագրական շարժման նվիրյալ Ռազմիկ Պետրոսյանի հարուստ կենսագրության որոշակի ժամանակահատվածի (1987-1993) համայնապատկերի վրա գրքում ներկայացված են Շարժման սկզբնական շրջանի առանձին դրվագներ, քիչ կամ բոլորովին չլուսաμանված դեպքեր ու դեմքեր:
Ներկայացված է նաև Ռ. Պետրոսյանի մասնակցությունը Արցախյան պատերազմին:
Տպագրված է Ռ. Պետրոսյանի ծննդյան 70 ամյակի կապակցությամբ:


Գիր­քը նվիր­վում է Ար­ցա­խի ազ­գա­յին ազա­տագ­րական պայ­քա­րի ամենան­վիր­յալ գոր­ծիչներին,
ով­քեր ջանք ու եռանդ չխնայեցին հանուն երկրամասի վերջնա­կան ազատագր­ման


 

ԲԱԿՈ ՍԱՀԱԿՅԱՆ
ԼՂՀ ՆԱԽԱԳԱՀ















— Մեր դիրքորոշումը հստակ էր, եւ այն մնացել է անփոփոխ. Լեռնային Ղարաբաղի Հանրապետության անկախությունը կայացած փաստ է եւ ենթակա չէ քննարկման:
Մենք բազմիցս կրկնել ենք, որ սատարում ենք ղարաբաղյան հակամարտության՝ բոլոր կողմերի իրավահավասար մասնակցությամբ խաղաղ կարգավորմանը: Սակայն այլ տեսակետ ունի Ադրբեջանի քաղաքական ղեկավարությունը, որը մշտապես խոսում է ղարաբաղյան հիմնախնդիրը ռազմական եղանակով լուծելու իր չակերտավոր իրավունքի մասին:
Հարեւան երկրի նման քաղաքականությունը չի կարող անտարբեր թողնել մեզ: Ռազմատենչ հայտարարությունների եւ ատելության սերմանման անթույլատրելիության մասին բազմիցս հանդես են եկել Հայաստանի եւ Արցախի իշխանությունները: Վերապրելով պատերազմի արհավիրքներն ու կորուստների դառնությունը` արցախցին լավ է գիտակցում խաղաղության արժեքն ու կարեւորությունը մեր տարածաշրջանի համար: Սակայն դա ամենեւին էլ չի նշանակում, թե մենք պատրաստ չենք արժանի հակահարված տալ հակառակորդի ցանկացած ոտնձգության:


 ԿԱԶՄԻ 4-ՐԴ ԷՋ

Բանաստեղծ, լրագրող Արիս ԱՐՍԵՆԻՆ (ԳՐԻԳՈՐՅԱՆ) ծնվել է 1959-ի հունիսի 10-ին Արցախի Մարտակերտի շրջանի Կոճողոտ գյուղում: Ավարտել է Ստեփանակերտի պետական մանկավարժական ինստիտուտի բանասիրական ֆակուլտետը (1986): Աշխատել է Ստեփանակերտի մարզային տպարանում (1983), Արցախի հեռուստա-տեսությում (1988-90, 1996), «Արցախ» հանդեսի խմբագրությունում (1990-93):
Արցախյան ազգային-ազատագրական շարժման ընդհատակյա պայքարի մասնակիցներից է, ԼՂՀ Պաշտպանության բանակի շարքերում մարտնչել է Ջաբրայիլի, Աղդամի, Ֆիզուլու և Մարտակերտի շրջաններում տեղակայված թշնամական կրակակետերի վնասազերծման համար, վիրավորվել է 1994-ի


հունվարի 15-ին, բայց մնացել շարքում:
Հրադադարի հաստատումից հետո ծառայությունը շարունակել է բանակային ՙՄարտիկ՚ թերթի խմբագրությունում: 2009-ի օգոստոսի 1-ին կապիտանի զինվորական կոչումով ուղարկվել է պահեստազոր:
Հրատարակված 15 գրքերի (չափածո և արձակ) հեղինակ է, ԼՂՀ կառավարության Եղիշեի անվան և Արցախի ժուռնալիստների միության ամենամյա մրցանակների դափնեկիր: Պարգևատրվել է «Մայրական երախտագիտություն՝ Արցախի քաջորդիներին» (2008) և «Անբասիր ծառայության համար» առաջին աստիճանի (2006) մեդալներով: