ՀՍՀ/ԱԶԳԱԳՐԱԿԱՆ ՀԱՐՑԱՐԱՆ

ԱԶԳԱԳՐԱԿԱՆ ՀԱՐՑԱՐԱՆ, ազգագրական նյութեր հավաքելու համակարգ, ծրագիր։ Հայկական Ա. հ֊ի առաջին փորձը (1884) պատկանում է Սրբուհի Երիցյանին։ Այդ հարցարանը, սակայն, լիակատար չէր. ընդգրկում էր սոսկ իրավական սովորույթը։ Տպագրված առաջին Ա. հ. Գ. Խալաթյանի «Ծրագիր հայ ազգագրության և ազգային իրավաբանական սովորությունների» (1887) գիրքն էր։ Դա կարևոր իրադարձություն էր հայ ազգագրության բնագավառում. նյութերի հավաքումն ստանում էր սիստեմատիկ, գիտական բնույթ։ Նպաստել է նոր ազգագրական պարբերականի՝ «Ազգագրական հանդես»֊ի ստեղծմանը, ուր տպագրվել են Ե. Լալայանի՝ ամուսնության և հարսանյաց ծեսերին, Ս. Զելինսկու՝ տղաբերքին և երեխաների դաստիարակությանը, Հ. Կարա֊Մուրզայի՝ արհեստներին վերաբերող հարցարանները։ Ամենաընդարձակը Ս. Լիսիցյանի «Ազգագրական հարցարան»֊ն է (1946), որը կազմված է նախորդների հիման վրա և համակողմանիորեն ընդգրկում է հայ ժողովրդի կյանքն ու կենցաղը։