ՀՍՀ/ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆ ԱՐԱՐԱՏ

ԱԼԵՔՍԱՆՅԱՆ Արարատ Մարտիրոսի (1907–1962), հայ սովետական ֆիզիոլոգ։ ՀՍՍՀ ԳԱ թղթ–անդամ (1960), ՍՄԿԿ անդամ 1943-ից։ Ծնվել է նոյեմբերի 3-ին, Բաթումում։ Ավարտել է Երևանի համալսարանը (1929), ապա աշակերտել Լ. Օրբելուն։ Շուրջ 25 տարի աշխատել է Լենինգրադում (Կոլտուշիի էլեկտրաֆիզիոլոգիական լաբորատորիայում և գիտահետազոտական ինստիտուտներում)։ 1950–53 և 1958–62-ին ՀՍՍՀ ԳԱ Լ. Ա. Օրբելու անվ. ֆիզիոլոգիայի ինստ–ի դիրեկտորն էր։ Ա–ի աշխատությունները նվիրված են ստորակարգ ողնաշարավորների պայմանա–ռեֆլեկտորային ռեակցիաների մեխանիզմների ուսումնասիրությանը, զգայարանների, ուղեղիկի և վեգետատիվ նյարդային համակարգության ֆիզիոլոգիայի հարցերին։ Ա–ի «Ուղեղիկի ֆունկցիաների մասին» (1948) մենագրությունը տվյալ հարցի վերաբերյալ ռուս․ հրատարակված առաջին հիմնական հետազոտությունն է։ ՍՍՀՄ–ում Ա. աոաջիններից էր, որ օգտագործեց ֆիզիոլոգիական ֆունկցիաների ուսումնասիրության էլեկտրաֆիզիոլոգիական մեթոդները։ Մահացել է սեպտ. 21-ին, Երևանում։

Գրկ. Фанарджян В. В., А. М. Алексанян, «Биол. журнал Армению», 1967, № 12.

Նկարում` Ա. Մ. Ալեքսանյան։ Նկարում` Ա. Ա. Ալեքսանյան։