ՀՍՀ/ԱՀԱՍՖԵՐՈՒՍ

ԱՀԱՍՖԵՐՈՒՍ (լատ. Ahasverus), միջնադարում ծագած ավանդությունների հերոս, որն իբր Գողգոթա բարձրացող Քրիստոսին թույլ չի տվել իր մոտ նստել հանգստանալ, և դրա համար աստված պատժել է նրան՝ հավիտյան քայլելու մինչև աշխարհի վերջը։ Ա–ի ավանդության հայկական առաջին տարբերակն արձանագրված է Մատթեոս Փարիզեցու հիշատակարանում, ուր վերարտադրված է 1228-ին Անգլիա այցելած մի հայ եպիսկոպոսի պատմածը։ Մեղքերի համար անմահության դատապարտվելու թեման տարածված է եղել միջնադարյան, ինչպես և XIX դ. ռոմանտիկ գրականության մեջ։ Հատկապես մեծ ժողովրդականություն է վայելել է Սյուի «Թափառական հրեա» վեպը։