ՀՍՀ/ԱՃԵՄՅԱՆ ՄԿՐՏԻՉ

ԱՃԵՄՅԱՆ Մկրտիչ (1838-1917), հայ բանաստեղծ։ Ծնվել է Կ. Պոլսում։ Սովորել է Վենետիկի Մուրատ–Ռափայելյան վարժարանում։ 1858-ից մինչև կյանքի վերջը պաշտոնավարել է Կ. Պոլսի հեռագրատանը։ Բանաստեղծությունների առաջին ժողովածուն («Ժպիտք և արտասուք») լույս է տեսել 1871-ին։ Ա–ի ստեղծագործությունների հիմնական էությունը բողոքն է սոցիալակաև անարդարությունների դեմ։ Սիրո և բնության երգերում բնությաև գեղեցկությունները հակադրել է մարդկանց ահավոր թշվառություններին («Ասուպներ», 1892)։ Ա. 1870–80-ական թթ. ռեալիզմի համար ծավալված պայքարի առաջամարտիկներից էր արևմտահայ իրականության մեջ։

Երկ. Լույս և ստվերք, ԿՊ, 1887։ Գարնան հովեր, ԿՊ, 1892։ Թրթռուն հանգեր, ԿՊ, 1908։

Գրկ. Հայ նոր գրականության պատմություն, հ. 3, Ե., 1964։ Մ. Սաղյան

Նկարում` Մ. Աճեմյան