ՀՍՀ/ԱՆԱԿՐԵՈՆՅԱՆ ՊՈԵԶԻԱ

ԱՆԱԿՐԵՈՆՅԱՆ ՊՈԵԶԻԱ, կենսասիրական թեթև քնարերգություն, որը տարածված էր եվրոպական մի շարք երկրներում, Վերածննդի և Լուսավորության ժամանակաշրջաններում։ Անվանումն ստացել է հույն բանաստեղծ Անակրեոնի անունից։ Ա. պ–ի նմուշ է ուշ հունական «Անակրեոնտիկա» երգերի ժողովածուն, որը գրված է Անակրեոնի երգերի նմանությամբ և թյուրիմացաբար նրան է վերագրվել։ Ա. պ–ին հատուկ են ազատամտությունը, կենսասիրությունը, անհոգությունը, գինու, սիրո և վայելքի գովքը։ Ա. պ–ի ականավոր ներկայացուցիչներից են՝ Ա. Շենյեն, Ֆ. Վոլտերը, Պ. Բերանժեն՝ Ֆրանսիայում, Ի. Գլեյմը և Գ. Լեսսինգը՝ Գերմանիայում, Մ. Լոմոնոսովը, Գ. Դերժավինը, Ա. Պուշկինը՝ Ռուսաստանում։