ՀՍՀ/ԱՊՈԼԼՈՆ
ԱՊՈԼԼՈՆ (Άπόλλωγ), աստված հին հունական դիցարանում։ Սկզբում համարվել է երկրագործության ու անասնապահության պահապանը, ապա՝ արևի, լույսի և իմաստության աստվածը, հետագայում՝ հիմնադրվող գաղութների ու արվեստների հովանավորը։ Զևսի և Լեթոյի որդին, Արտեմիսի երկվորյակը։ Նրա կրկնակ անունն էր Փեբոս (փայլող)։ Ա–ի մշտական ուղեկիցներն էին մուսաները՝ Զևսի և Մնեմոսինեի դուստրերը։ Ա. համարվում էր անգերազանցելի քնարածու ու անվրեպ նետաձիգ, պատժող, հիվանդություններ սփռող ու բուժող։ Պատկերվել է գեղեցկադեմ, սովորաբար քնարով և նետ ու աղեղով։ Նա էր հայտնում Զևսի կամքը աշխարհին։ Նրա պաշտամունքի հիմնական կենտրոններն էին Դելֆիքն ու Դելոսը։ Ա–ի պաշտամունքը հավանաբար Փոքր Ասիայից է անցել Հունաստան, իսկ այնտեղից՝ Հռոմ։
Գրկ․ Բարթիկյան Մ. Հ․, Դիցապաշտ Հելլադան կամ հելլեն դիք, Աթենք, 1936։