ՀՍՀ/ԱՌՁԱՅՆՈՒՅԹ

ԱՌՁԱՅՆՈՒՅԹ, ասոնանս, նման ձայնավոր հնչյունների կուտակում բանաստեղծության մեջ (օր. Վ. Տերյանի տողերում՝ «Վարդավառի վարդերը վառ», «Երգող երգչիդ երդվում եմ ես…», այստեղ կա ա և ե ձայնավորների կուտակում)։ Ա. է կոչվում նաև մոտավոր հանգը, երբ բանաստեղծական տողերի վերջում համընկնում են միայն շեշտված ձայնավորները, իսկ մյուս հնչյունները կարող են չհամընկնել, օր. ահա-պահած, կեցած–ծիծաղ, կորովի–թովիչ, ժիր–ուժին ևն (Ե. Չարենց, «Գանգրահեր տղան»)։