ՀՍՀ/ԱՎԵՐԱԿԻ

ԱՎԵՐԱԿԻ, գյուղ Արևմտյան Հայաստանում, Տոսպ գավառում (Վանի վիլայեթ), լեռան ստորոտին, սակավաջուր վայրում։ XIX դ. վերջին ուներ մոտ 140 տուն հայ բնակիչ։ Ա–ի հողերը մեծ մասամբ անջրդի էին, բնակիչները զբաղվում էին երկրագործությամբ, այգեգործությամբ և անասնապահությամբ։ Գյուղացիները մշտապես (70–80 հոգի) պանդխտության էին դիմում դեպի Կ. Պոլիս։ Գյուղում կար եկեղեցի (Ս. Ստեփանոս) և հին, ընդարձակ ու տապանաքարերով հարուստ գերեզմանոց, ուր թաղումներ են կատարվել X–XI դդ.։ Ա–ի հս–արլ. կողմում կա մի մատուռ՝ Սարի Ս. Գևորգ անունով։ Ա. ավերվել ու ամայացել է առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին։ Բնակիչների մի մասը փրկվել է կոտորածներից և գաղթել ու բնակություն հաստատել Արևելյան Հայաստանում։