Jump to content

ՀՍՀ/ՀԱՄԱՇԽԱՐՀԱՅԻՆ ՍՈՑԻԱԼԻՍՏԱԿԱՆ ՇՈՒԿԱ

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից

ՀԱՄԱՇԽԱՐՀԱՅԻՆ ՍՈՑԻԱԼԻՍՏԱԿԱՆ ՇՈՒԿԱ, սոցիալիստական երկրների պլանաչափ ապրանքա–դրամական հարաբերությունների համակարգ: Ձևավորվել է երկրորդ համաշխարհային պատերազմից հետո, սոցիալիզմի համաշխարհային սիստեմի կազմավորման, սոցիալիստական երկրների միջև ապրանքաշրջանառության ընդլայնման, տնտ. և գիտատեխնիկական համագործակցության խորացման շնորհիվ: Հիմնական գծերն են` ապրանքաշրջանառության պլանային բնույթն ու անշեղ աճը, կառուցվածքի կատարելագործումը, շուկայի տարողունակության աճը, գների համեմատաբար կայուն բնույթը: Ապրանքաշրջանառությունը հիմնվում է աշխատանքի միջազգային սոցիալիստական բաժանման վրա: Հ. ս. շ–ի ձևավորմանը նպաստում է յուրաքանչյուր երկրի արտաքին առևտրի մենաշնորհը: Նրա զարգացումն արտացոլում է սոցիալիստական տնտ. ինտեգրացիայի խորացման օբյեկտիվ պրոցեսը: Մինչև երկրորդ համաշխարհային պատերազմը պրոլետարական ինտերնացիոնալիզմի սկզբունքների վրա հիմնված միջազգային տնտ. (այդ թվում առևտրական) հարաբերությունների մեջ էին միայն ՍՍՀՄ և ՄԺՀ: Սոցիալիզմի համաշխարհային սիստեմի ձևավորումն ուղեկցվում էր սոցիալիստական երկրների միջև առևտրական, վարկային հարաբերությունների և տնտ. համագործակցության այլ ձևերի պլանաչափ ընդլայնմամբ: Ետպատերազմյան առաջին տարիներին Հ. ս. շ–ում առևտուրը կատարվում էր ապրանքների փոխադարձ մատակարարումների երկկողմ, որպես կարգ, մեկ տարի ժամկետով կնքված համաձայնագրերով: Հետագայում, երբ սոցիալիստական երկրներն անցան ժողտնտեսության զարգացման հեռանկարային պլանավորման, կնքվում էին միջկառավարական առևտրական երկարաժամկետ համաձայնագրեր: Դրանց դերը հատկապես մեծացավ Տնտեսական փոխօգնության խորհրդի (ՏՓԽ) ստեղծմամբ (1949), որի անդամ–երկրների ընդհանուր ապրանքաշրջանառությունը 1978–ին կազմեց 173,7 մլրդ ռ., իսկ արտաքին առևտրի շրջանառության 63,1–ը բաժին էր ընկնում փոխադարձ աոևտրին: Ամրապնդվում են սոցիալիստական համագործակցության երկրների առևտրական կապերը նաև ԼԺԴՀ–ի, ԿԺԴՀի, ՀՍՖՀ–ի հետ:

Սոցիալիստական երկրների արտաքին առևտրի շրջանառությունը 1950-77-ին (մլրդ ռ.)
Երկրներ 1950 1960 1970 1977
Բուլղարիա 0,2 1,1 3,5 9,2
ԳԴՀ 0,8 4,0 8,5 19,6
Լեհաստան 1,2 2,5 6,4 20,1
Կուբա 1,1 1,1 2,1 5,6
Հարավսլավիա 0,5 1,2 4,1 11,0
Հունգարիա 0,6 1,6 4,3 14,3
Մոնղոլիա 0,1 0,1 0,2 0,4
Չեխոսլովակիա 1,3 3,4 6,7 15,1
Ռումինիա 0,4 1,2 3,4 10,5
ՍՍՀՄ 3,0 10,0 22,1 63,3

Սոցիալիստական երկրների տնտ. և գիտատեխնիկական համագործակցության ընդլայնումը, արտադրության մասնագիտացման և կոոպերացման զարգացումը նպաստում են Հ. ս. շ–ում փոխադարձ ապրանքաշրջանառության անընդհատ աճին: Էական տեղաշարժեր են կատարվում նրա ապրանքային կառուցվածքում, որոնք պայմանավորված են գիտատեխնիկական հեղափոխության, սոցիալիստական տնտ. ինտեգրացիայի զարզացմամբ, համագործակցության խորացմամբ և կատարելազործմամբ: Արտահանման և ներմուծման մեջ աճում է արդ., մասնավորապես` պատրաստի արտադրանքի, կրճատվում` հումքի, նյութերի, վառելանյութի ու պարենային ապրանքների բաժինը: Կատարելագործվում են սոցիալիստական երկրների փոխադարձ հաշվարկները, մինչև 1964–ը ՏՓԽ–ի անդամ–երկրների միջև դրանք կատարվում էին երկկողմ քլիրինգային (տես Քլիրինգ), ապա` բազմակողմ հաշվարկների (փոխադրելի ռուբլով) համակարգով: Այդ գործառնություններն իրականացնում է Տնտեսական համագործակցության միջազգային բանկը: Հ. ս. շ–ում գների հիմքը կապիտալիստական շուկայի կոնյունկտուրային տատանումների ազդեցությունից մաքրված համաշխարհային գներն են: Ապրանքափոխանակությունը կատարվում է միջազգային արժեքի վրա հիմնված գներով: Ամրապնդվում են սոցիալիստական պետությունների առևտրական կապերը զարգացող երկրների հետ. 1977–ին Բուլղարիան տնտ. կապերի մեջ էր մոտ 80, Հունգարիան` 86, Ռումինիան` 90, Հարավսլավիան` 60 երկրի հետ: 1970–ից էապես ընդլայնվել է առևտուրը սոցիալիստական և զարգացած կապիտալիստական երկրների միջև: Առևտրական ու արտաքին տնտ. կապերի մյուս ձևերը կառուցվում են փոխշահավետության հիմքի վրա: Դրանց զարգացումը նպաստում է խաղաղ գոյակցության ամրապնդմանը: