ՀՍՀ/ՁԵԹԵՐ
ՁԵԹԵՐ, բուսական յուղեր, ձիթատու բույսերից ստացվող նյութեր, որոնց հիմնական բաղադրամասը բուսական ծագում ունեցող ճարպեր են (մինչև 95–97): Պարունակում են նաև ազատ ճարպաթթուներ (1–2), ֆոսֆատիդներ` լեցիտիններ, կեֆալիններ (0,05–3), բուսական ստերիններ (0,3–1,5 վիտամիններ (մինչև 0,5 վիտամին «E»), քիչ քանակներով պիգմենտներ (կարոտին, քսանտոֆիլ, քլորոֆիլ), իսկ որոշ Ձ.` նաև դաբաղանյութեր, ալկալոիդներ, գլյուկոզիոներ, եթերային յուղեր ևն: Ձ–ի հոտը, համը, գույնը, բուժիչ, երբեմն նաև թունավոր, հատկությունները պայմանավորված են այդ խառնուրդների առկայությամբ Ձ–ում պարունակվող ճարպերը սովորաբար մոլեկուլում զույգ թվով (ավելի հաճախ 16 և 18) ածխածնի ատոմներ պարունակող հագեցած կամ չհագեցած (մեկ կամ մի քանի կրկնակի կապով) միահիմն ճարպաթթուների գլիցերիդներ են: Սովորական պայմաններում Ձ. մեծ մասամբ հեղուկներ են. պինդ են միայն արևադարձային մի քանի բույսերից (կոկոռ, արմավ) ստացվողները: Հայերենում որոշ պինդ Ձ–ի անվանում են յուղեր (օրինակ` կակաոյի յուղ): Մեծ քանակով չհագեցած ճարպաթթու պարունակող Ձ–ի հալման ջերմաստիճանը O C–ից ցածր է: Ձ. ջրից թեթև են (խտությունը 900–980 կգ/մ³) և ջրում չեն լուծվում: Լավ լուծվում են բենզինում, բենզոլում, հեքսանում, երկքլորէթանում և այլ օրգ. լուծիչներում (բացառություն է գերչակի ձեթը), վատ` սպիրտներում: Ձ–ի քիմ. հատկություններս հիմնականում պայմանավորված են պարունակվող եռգլիցերիդներով, որոնք կարող են հիդրոլիզվել` առաջացնելով գլիցերին և ճարպաթթուներ: Հիդրոլիզն արագանում է ծծմբական թթվի և սուլֆոթթուների խառնուրդի կամ տոլֆոնավթաթթուների առկայությամբ, նաև բարձր ջերմաստիճանների և ճնշման ազդեցությամբ, օրգանիզմում` լիպազ ֆերմենտի օգնությամբ: Ալկալիների լուծույթներում Եռգլիցիրիդները ենթարկվում են օճառացման, 250– 300 C–ում քայքայվում են` առաջացնելով ակրոլեին: Կատալիզատորների (նիկելային, պղնձանիկելային ևն) առկայությամբ չհագեցած ածխաջրածնային ռադիկալը միացնում է ջրածնի ատոմներ և դառնում հագեցած (տես Հիդրոգենացում): Այդ հատկության վրա է հիմնված Ձ–ից պինդ ճարպերի (մարգարին ևն) ստացումը: Ունեն այրման մեծ ջերմություն (մոտ 4.104 ջ/գ) և բարձր կալորիականության սննդանյութեր են: Օդում դանդաղ օքսիդանում են` առաջացնելով գերօոսիդային միացություններ, օքսիթթուներ են: Ձ–ի մեծ մասը օղում թաղանթապատվում է (օքսիդացնող պոլիմերում): Այդ հատկությունը կախված է եռգլիցերիդներն առաջացնող չհագեցած թթվի բնույթից և պարունակությունից ե ունի կարևոր տեխ. նշանակություն (պատրաստում են օլիֆներ, լաքեր): Առանձնապես հեշտ են «չորանում մոլեկուլում երեք (լինոլենաթթու) և հատկապես զուգորդված կրկնակի (էլոստեարինաթթու) կապեր պարունակող գլիցերիդները: Ձ–ի կենսաբանական արժեքը պայմանավորված է բազմաչհագեցած ճարպաթթուների, ֆոսֆատիդների, վիտամինների ևնի պարունակությամբ: Ամենից շատ ֆոսֆատիդներ են պարունակում սոյայի, բամբակի, և եգիպտացորենի չզտված Ձ.: Կենսաբանական ակտիվ ստեարինների պարունակությանը Ձ–ում տարբեր է (առավել շատ կան հացահատիկի սաղմից և եգիպտացորենից ստացվող Ձ–ում): Վիտամինային ամենամեծ ակտիվություն ունի արևածաղկի ձեթը, ավելի քիչ` բամբակինը և գետնընկույզինը: Սոյայի և եգիպտացորենի Ձ. համարյա զուրկ են այդ ակտիվությունից: Ի տարբերություն կենդանական ճարպերի, Ձ. խոլեսթերին չեն պարունակում: Ձ. ստանում են բուստկան ձիթատու հումքից (արևածաղկի, բամբակի, կանեփի, սոյայի սերմեր ևն)` քամելով և լուծահանելով: Հումքը չորացնում են, մաքրում կեղևից և մանրում: Տրորված հումքս բովում են 100–110 С), ապա ճզմում շնեկային մամլիչներում: Մնացորդում` քուսպում, ձեթի քանակը կախված է ճնշման ուժից, մամլվող շերտի հաստությունից, ձեթի մածուցիկությունից և խտությունից: Մնացորդային ձեթը լուծահանում են բենզինով: Ստացվում են ձեթի լուծույթ` միսցել և լուծիչով ներծծված մնացորդ` շրոտ, որոնցից թորելով հեռացնում են լուծիչը: Հաճախ լուծահանում են մանրացված հումքը: Շրոտը արժեքավոր բարձր սպիտակուցային կեր է: Անկախ ստացման եղանակից Ձ. մաքրում են: Սննդի օգտագործվող Ձ., ըստ մաքրման աստիճանի, լինում են հում, չզտված և զտված: Հում Ձ. մաքրվում են ֆիլտրումով և կենսաբանորեն ամենալիարժեք ներն են: Չզտված Ձ. մաքրվում են մասնակիորեն` թողնում պարզվելու, ֆիլտրում են, հիդրատացնում և չեզոքացնում: Զտված Ձ. պարզեցումից և ֆիլտրումից հետո ցենտրիֆուգվում են, հիդրատացվում, ապա ենթարկվում հիմնային մաքրման (ալկալիով, 80–95C), ադսորբցիոն ռաֆինացման (կենդանական ածխով, գումբրինով, ֆլորիդինով կամ այլ կլանիչներով) և հոտազրկման: Ձ. դառնում են թափանցիկ, անհամ և համարյա լրիվ կորցնում են կենսաբանական ակտիվությունը: Երբեմն դրանց ավելացնում են ֆոսֆատիդներ: Որոշ Ձ. պարունակում են վնասակար նյութեր և մաքրվում են անպայմանորեն (օրինակ` բամբակի սերմում կա 0,15–1,8 թունավոր պիգմենտ` գոսսիպոլ): Ձ. օգտագործվում են որպես սննդանյութեր, նաև պահածոներ, հրուշակեղեն պատրաստելու և մարգարին ստանալու համար: Տեխնիկայում Ձ–ից ստանում են օճառ, օլիֆներ, ճարպաթթուներ, գլիցերին, լաքեր ևն: Որոշ զտված Ձ. (կտավատի, կանեփի ևն) օգտագործվում են գեղանկարչական յուղաներկեր և տեմպերա պատրաստելու, դանդաղ չորացողները (արևածաղկի, սոյայի) օգտագործում են կտավի և ներկապնակի վրա ներկի չորացումը դանդաղեցնելու նպատակով: Բժշկության մեջ Ձ–ից (գերչակի, նշի, ձիթապտղի, արևածաղկի, կտավատի, կակաոյի) պատրաստում են էմուլսիաներ, քսուքներ և լինիմենտներ: Ձ. բազմաթիվ օծանելիքների հիմնական բաղադրամասն են:
| Ձեթեր | Գույնը | Պնդացման ջերմաստիճանը (°C) | Եռգլիցերիդի մեջ մտնող ճարպաթթուն | |||
|---|---|---|---|---|---|---|
| պալմիթի-նաթթու | ստեարի-նաթթու | օլեինա-թթու | լինոլա-թթու | |||
| Արմավի | մուգ դեղինից մուգ կարմիր | 31–41 | 32–40 | 8–10 | 50 | - |
| Արևածաղկի | բաց դեղին | -16–-18 | - | 9 | 33–3 | 39,8 |
| Բամբակի | գորշ կարմիրից կարմրագորշ | -1–-6 | 20–22 | 2 | 30,5–35,2 | 41,7–44 |
| Գետնընկույզի | անգույնից կարմրագորշ | -3 | 6–11 | 4,5–6,2 | 40–66 | 18–33 |
| Գերչակի 1 | մուգ դեղին | -10–-18 | - | 3 | 3–9 | 2–3 |
| Դեղձի | ոսկեդեղին | -20–-23 | - | 15,6 | ||
| Եգիպտացորե-նի | ոսկեդեղին | -10–-15 | 7,7 | 3,5–3,6 | 44,8–45,4 | |
| Եղրիզենու 2 | բաց դեղինից նարնջագույն | -17–-21 | 3,7 | 1,2 | 10–15 | 41–48 |
| Ընկույզի | կանաչավուն դեղին | -27 | - | 7,0 | 13–14 | 72,5–77,2 |
| Ծիրանի | բաց դեղին | -20 | - | 14,3 | ||
| Կակաչի | ոսկեդեղին | -15–-20 | 4,6 | 2,6 | 28,3 | 58,5 |
| Կակաոյի | դեղին | 21,5–27 | 23–25 | 31–34,5 | 39–43 | 2 |
| Կանեփի | դեղնականաչ | -27 | 4,5 | 14 | 65 | |
| Կտավատի | դեղինից գորշ | -18–-27 | - | 8–10 | 5–20 | 25–50 |
| Կոկոսի 3 | սպիտակից դեղին | -19–23 | 4,3–7,5 | 0,8–5 | 2–10,3 | 1 |
| Հլացուկի | գորշ (բաց դեղին)* | -4–-10 | - | 1,6 | 20 | 14 |
| Ձիթենու | ոսկեդեղին | -2–-6 | 7–10 | 2–4 | 70–87 | 4–12 |
| Մանանեխի | բաց դեղինից բաց գորշավուն | -15 | - | 25–28 | 14,5–20 | |
| Սոյայի | բաց դեղինից մուգ դեղին | -8–-18 | 2,4–6,8 | 4,4–7,3 | 32–35,6 | 51,5–57 |
| Քունջութի | բաց դեղին | -3–-6 | 7,7 | 4,6 | 48,1 | 36,8 |
1. 80–85% ռեցինոլաթթու, 2. 80% էլոստեարինաթթու, 3. 45–51% լաուրինաթթու, *. դեղին զտելուց հետո:
