Հին օրեր

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Ձմռան իրիկուն Հին օրեր

Մատթեոս Զարիֆյան

Լեռներն իմ երազիս


Հին օրեր


Հին օրեր են, բայց հըստակ
Կը հիշեմ դեռ ամեն բան.
Աշունով լի էր ճամբան,
Ու մութ էր մեծ ծառին տակ.

Մինչև այդ օր, դողալով,
«Կը սիրե՛մ քեզ»-ը մըթին
Ըսած չէինք տակավին,
Դեռ կ’ապրեինք աղոթքով.

Բայց մո՛ւթ էր մեծ ծառին տակ...
Ալ քիչ–քիչ պետք էր հոսեր
Մռայլ ակեն հըստակ սեր.
Ա՜հ, գիշեր մ’էր անհատակ...

Ու հոսեցա՛վ վերջապես...
«Կը սիրե՛մ քեզ»-ը մըթին՝
Իր շրթները հծծեցին,
Աղոթքի մը հևքին պես...

Ճիշտ նույն պահուն իմ հոգին
— Հուշերըս հոս տկա՛ր են —
Սիրո մեկ մութ կատարեն
Կարտասվեր լուռ, անձկագին...

Մեռա՜ծ օրեր. բայց հստակ
Կը հիշեմ դեռ ամեն բան,
Աշունով լի էր ճամբան,
Ու մութ էր, մութ, ծառին տակ...