Շիվը

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Որ ունենամ ծաղկանոց Վարդան Հակոբյան, Երկեր, հատոր Դ՝ Շիվը

Վարդան Հակոբյան

Արան
ՇԻՎԸ


Պապիս տնկած շիվը այգում
Ծիլ արձակեց, բայց չորացավ,
Եվ պապիկիս պայծառ դեմքով
Տխրության մի ստվեր անցավ։

-Ինչի՞ց է, պապ,- հարցրի նրան։
-Սա առաջին դեպքն է, տղա՛ս,
Դեռ չի եղել,- պատմում էր նա,-
Որ կյանք չառնի ծառն իմ տնկած։

Պոկեց տունկը, եւ ի՞նչ տեսանք,
(Չարչարանքը անցել է զուր),
Արմատներով փոքրիկ շիվն այդ
Բռնել է մի ժանգոտած... սուր։