Ուժեղը

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Պուղուն թուրքի գնդակ չի դիպչում Վարդան Հակոբյան, Երկեր, հատոր Դ՝ Ուժեղը

Վարդան Հակոբյան

Աստծո էգուցը

Մելիք Շահնազարը որդու հետ քեֆ էր անում։ Նստել էին կողք-կողքի։ Մի երկու բաժակ գինի խմելուց հետո Մելիքը ձեռքը դնում է տղայի ուսին, թե.

-Հը, ես եմ ուժեղ, թե դու։

-Ես,- կտրուկ պատասխանում է որդին։

Մելիքը զայրացած ձեռքը ետ է քաշում, նորից հարցնում.

-Արա, մի անգամ էլ կրկնիր՝ ես եմ ուժեղ, թե դու։

-Դու,- նույն կտրուկ ձայնով խոսում է տղան։

Եվ այդպես՝ մի քանի անգամ։ Մելիքը տղայի խոսքից բան չի հասկանում։ Պուղին կողքից նայում է ու ծիծաղում.

-Մելիքն ապրած կենա, տղադ այն ժամանակ է ասում քեզանից ուժեղ եմ, երբ հայրական ձեռքդ ուսին ես դնում, երբ քաշում ես ձեռքդ, ասում է, որ ուժեղը դու ես...

Լսելով նրա խոսքերը, Մելիքը խեղճանում է ու Պուղուն ասում.

-Պուղի, ես ում հետ էլ մրցում եմ, էլի ուժեղը վերջում դու ես դուրս գալիս... Քո կենացը։