Եվ Մահից, գիտեմ, ազատում չկա․
Մեռնելո՛ւ եմ, գիտե՛մ, չըսիրած,—
Բայց ամբողջ հոգով խնդրում եմ, ո՜վ Մահ,—
Թույլ տուր, որ մեկ է՛լ համբուրեմ նրան․ ․
Տարօրինակ էր զրույցն այս Մահին․
Ո՞վ է Մահվանից նման բան ուզում ..
Մտածեց՝ էլ գործ կըմնա՞ իրեն,
Թե չհամբուրվեն մարդիկ աշխարհում ․
Եվ, տաքանալով արևի ներքո,
Մահն ասաց՝ մոտիկ կանչելով օձին․
— «Գնա՛, համբուրվի՛ր— և ե՛տ եկ շուտով
Գիշերը՝ քո՛նն է, կըսպասեմ— լուսին։»
Եվ նստեց քարին։— Օձը ժանիքո՛վ իր
Մահվան գերանդին է լիզում։
Աղջիկը բախտից հեկեկում է,
Փնչում է Մահը․— «Դե գնա՛, դե՛, շո՛ւտ։»
IV
Գարնան արևով քնքուշ տաքացած,
Մահը արձակեց տրեխները հին,
Հենվեց չոր քարի— և խորը քնեց։
Եվ վատ մի երազ այցելեց Մահին։
Իբրև Կայենը, ծնողը նրա,
Իր թոռանթոռի՝ չար Հուդայի հետ,
Երկուսն էլ զառամ,— ելնում են լեռո,
Երկու իժի պես սողում են կամաց։
Էջ:Մաքսիմ Գորկի ֊ Բանաստեղծություններ և լեգենդներ.djvu/64
Այս էջը սրբագրված է
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6d/%D5%84%D5%A1%D6%84%D5%BD%D5%AB%D5%B4_%D4%B3%D5%B8%D6%80%D5%AF%D5%AB_%D6%8A_%D4%B2%D5%A1%D5%B6%D5%A1%D5%BD%D5%BF%D5%A5%D5%B2%D5%AE%D5%B8%D6%82%D5%A9%D5%B5%D5%B8%D6%82%D5%B6%D5%B6%D5%A5%D6%80_%D6%87_%D5%AC%D5%A5%D5%A3%D5%A5%D5%B6%D5%A4%D5%B6%D5%A5%D6%80.djvu/page64-1024px-%D5%84%D5%A1%D6%84%D5%BD%D5%AB%D5%B4_%D4%B3%D5%B8%D6%80%D5%AF%D5%AB_%D6%8A_%D4%B2%D5%A1%D5%B6%D5%A1%D5%BD%D5%BF%D5%A5%D5%B2%D5%AE%D5%B8%D6%82%D5%A9%D5%B5%D5%B8%D6%82%D5%B6%D5%B6%D5%A5%D6%80_%D6%87_%D5%AC%D5%A5%D5%A3%D5%A5%D5%B6%D5%A4%D5%B6%D5%A5%D6%80.djvu.jpg)