Աղո՜ւ

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Իմ բալիկը Աղո՜ւ

Հակոբ Աղաբաբ

Նանա


Աղո՜ւ


Աղո՜ւ, Շողիկ ջան, աղո՜ւ,
Աղու արա,— ղո՜ւ, ղո՜ւ, ղո՜ւ,
Էդ անուշիկ լեզվիդ մեռնեմ,
Աղու արա, մի տեսնեմ։
— Ընղղո՜ւ, ընղղո՜ւ,

Աղու արա, Շողիկ ջա՜ն,
Ա՜յ իմ հրեշտակ աննման,
Աղու արա, լեզուդ բացվի,
Խոսելդ պարզ իմացվի։
— Ընղղո՜ւ, ընղղո՜ւ,

Աղո՜ւ, Շողիկ ջան, աղո՜ւ,
Հա, հենց էդպես,— ղո՜ւ, ղո՜ւ, ղո՜ւ,
Աղունակի ձենիդ մատաղ,
Աղու արա դու անվախ։
— Ընղղո՜ւ, ընղղո՜ւ...