Այնպես անխինդ են և նըման լացին

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Որպես Լայերտի որդին, որպես Այնպես անխինդ են և նըման լացին՝ «Երկիր Նաիրի» ժողովածու

Վահան Տերյան

1915
Իջնում է գիշերն անգութ ու մթին
[ 240 ] 2

***

Այնպես անխինդ են և նըման լացին
Երգերն իմ երկրի, այնպես տխրագին.
Մեզ չի հասկանա օտարերկրացին,
Մեզ չի հասկանա սառն օտարուհին։

Այն մելամաղձիկ, լացող, միալար
Ելևէջները ներդաշնակ այնպես
Եվ հարազատ են սրտին մեր մոլար,
Հոգուն մեր բեկված, ավերված, հրկեզ...

Տեսնում եմ ահա գյուղերը մեր խեղճ,
Եվ թուխ դեմքերն այն տխրության սովոր.
Իմ ժողովուրդը անել վշտի մեջ,
Երկիին իմ անբախտ և աղետավոր։

Թող հնչե երգն այդ դառն ու ցավածին,
Երգը հայրենի ցավագար ու հին,
Մեզ շի հասկանա օտարերկրացին,
Մեզ չի հասկանա սառն օտարուհին...


[1915]