Անուշ-անուշ

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Որին հասնում եմ Վարդան Հակոբյան, Երկեր, հատոր Ա՝ Անուշ-անուշ

Վարդան Հակոբյան

Վերջաբան
***

Անուշ-անուշ տխրությունդ
Խառնեցիր իմ երազներին.
Վարարեցի
Ու ափերից ելա հանկարծ:
Մեղք են ափիս ծաղիկները,
Զուր եմ ինքս ինձ հեղեղում,
Ո՞նց մոռանալ՝
Լեռան վայրի առվի նման
Շուրթով էի հունս բացում...