Աշնան

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Ուշացած սեր Աշնան

Վահան Տերյան

1912
Հեկեկում է անվերջ...
[ 139 ] 34

ԱՇՆԱՆ

Նորից անձրև՜, մշո՜ւշ, ա՜մպ,
Թախի՜ծ անհուն, տխրա՜նք հեզ,
Աշո՛ւն, քեզ ի՞նչ քնքշությամբ,
Ի՞նչ խոսքերով երգեմ քեզ..․

Քn մշուշը, քո ոսկի
Տերևները հողմավար,
Դյութանքը քո մեղմ խոսքի,
Արցունքները քո գոհար...

Հարազատ են իմ հոգուն,
Վհատությանն իմ խոնարհ
Եվ թփերը դողդոջուն
Եվ խոտերը գետնահար...

Եվ քո երգը թախծալի
Իմ արտի երգն է, կարծես,
Աշո՛ւն, քաղցր ու բաղձալի,
Ի՞նչ խոսքերով երգեմ քեզ...

[1912]