Աշուն (Հովհաննես Թումանյան)

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Թռչունի մտածմունքը Աշուն

հեղինակ՝ Հովհաննես Թումանյան

Ամենից լավ տունը
Աղբյուր. ԵԼԺ հ2, էջ 298
տ. ― էջ 471, ծ. ― էջ 611



ԱՇՈՒՆ


Դեղնած դաշտերին
Իջել է աշուն,
Անտառը կրկին
Ներկել է նախշուն։

Պաղ-պաղ մեգի հետ
Փչում է քամին,
Քշում է տանում
Տերևը դեղին։
Տըխուր հանդերից

Մարդ ու անասուն
Քաշվում են կամաց
Իրենց տունն ու բուն։


1908