Զանգուն ու Արաքսը սեգ

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Զանգուն ու Արաքսը սեգ

Եղիշե Չարենց


Զանգուն ու Արաքսը սեգ


Զանգուն ու Արաքսը սեգ,
Գալիս են — մեջս թափվում։
Ես նրանց հայրը լուսե,
Ես նրանց որդին չափղուն։

Գինո՛վ եմ ես նրանց ջրով,
Նրանք իմ երգով են գինով։
Եփվում ենք արևի ճենճերում.
Գնում ենք.
Ո՞ւր ենք գնում...

Ցերեկները զուռնան արևի,
Գիշերները սրինգը լուսնի.
Էսպես — հազար օ՛ր կարևի
Ու հազար սերունդ կբուսնի։

Կթափվի Արաքսը նրանց մեջ։
Զանգուն ջղերը կլցվի,
Մինչ մի օր — բոլորս մեկ—
Կհասնենք Կարմիր Մծբին...