Էջ:Երկեր - Սրբուհի Տյուսաբ.djvu/161

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


ոաջ, սնոտի պատշաճությանդ մի՛ զոհ եք խնդության վայրկյանները։ Կատարվելիք գործոց մեջ երկարաձգությունն ախոր^ ժելի չէ ինձ, և մանավանդ չեմ սիրեր դիպվածոց հարվածույն մատնել նույնիսկ մեկ օրվան համար՝ ինչ որ սրբազան Է* Ասլագային մեջ ոչք/նչ հաստատուն է* աննշան համարված սրս տճաս մ* այնպիսի իրողությանց կրնա ծնունդ տալ որ ար– զելքե արգելք անցնելով միշտ նպատակեդ հեռոլ կը մնաս։ Գործադրությունն ապահովագույն միջոցն է մեր ստացվածքն համ ւսրելոլ համար ինչ որ փափագելի է մեզ։ Ես կը նկատեմ ներկան իբրե անկեղծ բարեկամ որ եղածն աչքիս առջև հայտ Հան զի ման ց՚՚ւյց կուտա, իսկ ապագան միշտ կասկածելի է ինձ Համար, ե մ ի յա անախորժ պարաղայի կսպասեմ ։ Ապահովն ս ա ո է յ ղ ին երրեր մի զոՀեր, օրե, ժամե, րոպե են իսկ զգու֊ շաւ/իրէ զի երրեմն մեկ րուզեն զեոլրերա աշխարհ մի կը հղանա, ամ են այն ինչ կա յյա վ։ /ւ խ ե, կր աապալե, և լավագույն հաշիվներն ի էլեր և կր հանե։

.9քնաղ բռնավոր ր հեռացավ ասկե քանի մի օրվան համար։ 9դիտեմ ինչպե՚ւ։ յուր ամուսինը հանձնառու եղավ այս բաժանման, թեե կարճատև ըլլա* զի այս մարդն այնպես դյութված Է այն կնմէջմե որ արևուն լույսն անդամ առանց անոր՝ կարծես յուր փայլը կր կորսնցնե։ Անոր զմայլածին վրա զմայ֊ լիի անոր հետ հրճվիլ, անոր հետ ախրիլ, անոր քմածին կամքերը կատարեի ահա այս մարդուն կյանքը։

Կան այնպիսի կանայք է որբ մարդկության համար պատուհաս են* զի իրենք չար զորություն մի են որուն առջև ամենայն ինչ կր խոնարհի. ե այս զորությունը կազմողր միայն գեղեցկությունր չէ, այլ անոր հարակից գտնվող մտավոր կարո ղու֊ թյուն ր։ Գեղեցկությունն անդիմադրելի ուժ մ՚ է իրոք, բայց տևողությունն երկար չըլլար եթե նրբամտությունր ք խելացու֊ թյունր, ճարտարամտությունն իրեն օգնական չաոնե։ Եվ որոնք որ մեծ ու երկարատև հաջո դություն ունեց ած են աշխարհիս մեջ, իրենց շնորհաց հարակից այլ ե այլ բարոյական ե կամ մտավոր թաքուն կամ հայտնի միջոցաց կը պարտին զայզ։ Գեղեցկությունը հուր մ՛ է որ կո շիջանի երբ խելքր չաբծարծեր զայն։ Ղրացնույւ* գալովճ դեմքի ոլ մտքի առավելություններ ր հինքն ամփոփած է, և եթե գործողու-

139