Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/402

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


1«նՅ]ւս1փց? վեյւօքւու «Վււփժսւրաքւներն» էլ,, պետք է որ անկազմ յ|ւ(ւեն կապույտ գրքույկներ են։ «Վերք Հայսատան*~ի մասին գրած իմ հոդվածների3 համար էլ էդքան շատ մի ասեք– և առհասարակ մի խոսեք–էնքան կասեք— նույն րանը կտաք ուրիշներին,, որի վրա ես տարիներ աշխատել եմ։ էավ ես անում, որ պարապում ՛ես, բայց պետք է լուրջ պար տպես,., լրագրի նման չկարդաս գիրքը, պետք է ոաումնասիրել բազմակողմանի։ Մի վախենալ, կգամ կղրկեմ մի որևէ տեղ շարունակես։ Բայց աշխատիր պատմությունն ու գիտությունն, գրականություն իմանաս, տգետ նկարիչն ինչի է պետք։ Մաշիկին համբուրիր, ասա որ ստացա իր աոաջին գրական գործը և շատ հուզվեցի4։ Բարևներ ջերմագին Լուսիկին ու տիկնոջը5։

Համբույրներով՝ Հայրիկը

28. ՈԱ№*>

Թի ֆլիս—Պետեքտո դւգ

1912 թ. ապրիլի ա

Ազնիվ բարեկամ Նիկոլայ Յակովլևիչ.

Չեք կարող երևակէպել, թե ինչքան եմ ես ինձ մեղավոր զգում Ձեր առջև։ Խատւ հայոց պատմագրության, թե հայագիտության ֆոնդի մասիէ Է։ Դուք վերջին անգամ ինձ ասիք, թե Մոսկվայից չգնաք, մինչև հանձնաժողով չընտրվի այնտեղ Էլ, իսկ ես արագ անցա Մոսկվայից, մի երեք օր մնացի, Էն Էլ անց կացրի շատ հիմար կերպով– հրավերներում, և, չնայելով նը– րան, որ շատ Էին հետտքրքրվռւմ այդ գործով, հեռացա՝ թողնելով ժողովն ու հանձնաժողովի ընտրությունը իրենց, միտ|Տ ժողովը հրավիրելու համտւթ երեք մարդ նշանակվեցին։ Այնինչէ ինչպես պատմեցին ու նկատեցի,, կաթևոր մարդկանցից ոմանք լավ չեն իրար հետ և դրսից եկած մարդ Է հարկավոր նրանց ի– րար բերելու։

Մի խոսքով, մի կողմից ստիպված Էի շտապելու, մյուս կող–

381