Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ1.djvu/132

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է




Նրանց ժպիտը զվարթ, կուսական
30 Որ արշալույսին նման է այնքան.
Տեսա՝ երկուսն էլ մի բան են պատմում,
Երկուսն էլ տեսա՝ արև են բերում,
              Մեկը՝ լույսի,
              Մյուսը՝ հույսի։

130