Այս էջը հաստատված է
| 6—7 Գղ | Փընտրում ափը կապուտակ. |
| 9 | Ու մերթ հոգնած իջնում, սուզվում |
| Ոչ հասնում է եզերքին… | |
| 11 Գղ, ԲԲ | Հայոց վշտի սև ծովի մեջ |
| 15 Վտակ, ԲԲ | Մեր աչքերը հառած միշտ վեր՝ |
| 12-ից հետո ԲԳԱ | Ես կուռք եմ փընտրում, մի մաքուր հոգի, |
| Առաջին ընկած սիրտիս դատարկեմ, | |
| Որ տեսնի, թե ի՜նչ անբուժելի | |
| Խոր վշտեր ունեմ։ | |
| 13 | Եվ դու հանդիպած իմ դժվար ճամփում, |
| 15 | Իզուր եմ փընտրում, իզուր գանգատվում |
| 17 | Ո՜վ, ի՛նչ նախատինք, բայց, երկինք վըկա, |
| 19 | Որ կարողանայի այս անձուկ բանտում |
| 23—24 | Եվ ում սիրեցի — այսպես իմ սերը |
| Կըրակ դառավ ինձ… | |
| 8֊ից հետո ԲԳԱ, ԲԹ | Ու ինչպես սև օձն իր հուլը անգին |
| Հավատում է լուռ, խավար երկնքին. | |
| Էն սև օձի պես ես էլ կըգընամ | |
| Ու սև գիշերին սիրտըս կըբանամ։ |
| 5 | ա | Օ՜, մի՛ հարցնեք՝ [այն] դագաղում |
| բ | Օ՜, մի՛ հարցնեք՝ էն դագաղում |
