Այս էջը հաստատված է
523—538 տողերի դիմաց, աջ լուսանցքում՝
Իրական և բանաստեղծ<ական> աշխարհքների տարբերությունը— սահմանը— որտեղ դառը, փուշը, դժարը, գեղեցիկը վերջանում են, որտեղից սկսվում են անուշը, լավը։
| 535 | ա | Անկարող է ամեն մարդ էլ չըգընա |
| բ | Ամեն մի մարդ չի կարող խըմել < ․ ․ ․ > այն ջըրից։ |
536—537 տողերի միջև, ձախ լուանցքում. «խրատո թողնել»։
| 542— | 543 | Բայց դու եթե անցար— [մի քիչ կերթաս] և ահա | |
| Սերվարդի երկնանըման ապարանքը կերևա, | |||
| 545 | Որ քեզ հաղթեն, ուշքըդ խլեն, [կուզեն] լինեն քեզ խափան, | ||
| 547— | 548 | Հարյուր տարեկան հին մեռելը գերեզմանում ծիծաղի։ | |
| Թե կարենաս արհամարհես, սիրտըդ [ամուր սևացնես], | |||
| 551 | ա | Թե չպետք է տաս պատասխան, զղջում չանցնի քո մըտքեն, | |
| բ | Չպետք է դու տաս պատասխան, նույնիսկ անցնի քո մըտքեն, | ||
| գ | Չըպետք է դու տաս պատասխան— ոչ անցնի քո մըտքեն, | ||
| դ | Ոչ հայհոյանք, ոչ պատասխան պետք է չանցնի քո մըտքեն, | ||
| 553 | ա | Նրանք կըլռեն, և դու անփորձ ապարանքին կըհասնես | |
| բ | Դու կհաղթես ու կընկատես ապարանքը < ․ ․ ․ > | ||
| 558 | Խոյն ու առյուծ հսկում են [միշտ] նրա երկու կողմերին, | ||
| 560 | ա | Եվ սովատանջ նրանք կանգնած, հսկում են միշտ կատաղի, | |
| բ | Եվ սովատանջ նրանք կանգնած, հսկում են անքուն իրար մոտ, | ||
| 561 | Դու կըփոխես խոտը խոյին— միսը կըտաս գազանին, |
