Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ7.djvu/623

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


ԹԱՆԿ ՄԱՐԴՈՒ ՀԻՇԱՏԱԿԻՆ

(էջ 178)

Տպագրվել Է Հր, 1915, 4 հոկտեմբերի, № 224, այնուհետև՝ ԵԺ VI, 207-208։

Արտատպվում Է Հր-ից։

ՀԻՇՈՂՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ ԵՋՄԻԱԾՆԻ ՈՐԲԱՆՈՑԻՑ

(էջ 179)

Տպագրվել Է «Լումա» (մեկօրյա թերթ), 1915, 21 հոկտեմբերի, № 1, այնուհետև՝ ՈւՀ 2, Էջ 383-385։

Արտատպվում Է «Լումայից»։

ՄԻ ԵՐԿՈՒ ՎԿԱՅՈՒԹՅՈՒՆ

I

(էջ 181)

Տպագրվել Լ Հր, 1915, 23 հոկտեմբերի, № 238, ապա, թարգմանաբար՝ «Кавказское слово», 28 հոկտեմբերի, № 238, այնուհետև՝ ԵԺ VI, 214-219։

Արտատպվում Է Հր-ից։

1 Խոսքը «Закавказская речь» թերթի խմբագիր Կ. Պ. Տումանովի (Կ. Տումանաշվիլի) նամակաշարի մասին Է, որը նա տպագրում Էր «Грузин» ստորագրությամբ։ Թումանյանն իր այս հոդվածը տպագրել Է, երբ «Грузин»-ը հրապարակել Էր իր «նամակներից» երկուսը («Закавказская речь»», №№ 205 և 213)։ «Նամակները, որոնց թիվը հասնում Է 10-ի շարունակվեցին տպագրվել նաև Թումանյանի հոդվածից հետո և աղմուկ բարձրացրին հայ, ռուս ու վրաց մամուլում։ Նույն «Закавказская речь» թերթի 1915, № 263-ում տպագրվել Է հոդված՝ «Հայկական մամուլը Կովկասի մասին» վերնագրով, որտեղ դատապարտվում Է «Груин»-ի և նրա համախոհների (օրինակ՝ ոմն „ (Скалпель"-ի) շովինիստական վարքագիծը հայ գաղթականների նկատմամբ։

2 „Петроградские ведомости" թերթի այդ համարը՝ հիշատակված «Մի օֆիցերի» հողվածով, մեր ձեռքի տակ չի եղել։