Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ7.djvu/639

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված է


Երեկոյին ներկա են եղել մի խումբ վրաց գրողներ։

Հայերեն տպագրվել է Հր, 1916, 18 դեկտեմբերի, № 282, երեկույթին նվիրված հաղորդման մեջ, այնուհետև <Հ«Ողջույնի խոսք Ի. Պ. նակաշիձեին»>, վերնագրով՝ ԹՔ, էջ 397 և <«հւոսք վրաց գործչինճ»> վերնագրով՝ ԵԺ IV, 466։

Արտատպվում է Հր-ից։

<ՀԵՆՐԻԿ ՍԵՆԿԵՎԻՉԻ ՀԻՇԱՏԱԿԻՆ>

(էջ 299)

1916 թ. դեկտեմբերի 22-ին, Թիֆլիսի լեհական գա գութ ը, Արտիստ ի֊ 1րսն րնկերոլթյան դահլիճում, կազմակերպել է դրական– գեղարվեստական ցերեկույթ՝ նվիրված Հենրիկ Ս ենկևիչին։ Մասնակցել են լեհ, ռուս, վրացի և հայ մտավորականներ։ Ցերեկույթում Ալ. Շիրվանզադեն խոսել Հ լեհ և հայ բախտակից ժողովուրդների հոգեհարազատության մասին, իսկ Թումանյանը, ՀԳԸ անունից պսակ է դրել բանաստեղծի՝ բեմում կանգնեցված կիսանղրուն և արտասանել մեծարման այս խոսքը։

Տպագրվել է Հր, 1916, 25 դեկտեմբերի, № 288, ցերեկույթին նվիրված հաղորդման մեջ, այնուհետև՝ <«Խոսք Հենրիկ Սենկևիչի հիշատակին»> վերնագրով՝ ԹՔ, էջ 383, ապա՝ ԵԺ IV, 466-467։

Արտատպվում է Հր-ից։

<ԽՈՍՔ ՍԿՍՆԱԿ ԲԱՆԱՍՏԵՂԾՆԵՐԻՆ>

(էջ 300)

Թումանյանն այս խոսքն ասել է 1916 թ. դեկտեմբերի ՅՕ-ին, ՀԳԸ երեկույթում, Հ. Սուրխաթյանի «Ռուսահայ նորագույն բանաստեղծությունը» դասախոսությունից հետո։

Տպագրվել է Հր, 1917, 13 հունվարի, № 8, խմբագրության հետևյալ ծանոթությամբ. «Հայ գրողների ընկ. նախագահ Թումանյանը պ. Սուրխաթյանի դասախոսության երեկոյին, դեկտեմ, ՅՕ-ին, հետևյալ խոսքն ուղղեց սկսնակ բանաստեղծներին»։ Այնուհետև տպագրվել է ԹՔ, էջ 400-402, ԵԺ IV, 381-383։

Աոտատպվոլմ է Հր-ից։

1 Ազգային երգարան հայոց, աշխատասիրեաց Գամառ-Քաթիպա, Սանկտ-Պետերբուրգ, 1856։ Թումանյանը շփոթել է գրքի հրատարակության տարեթիվը։

2 Հովհաննես Հովհաննիսյան, Բանաստեղծություններ, Մոսկվա, 1887։