Էջ:Թումանյանի ԵԼԺ հ8.djvu/467

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


3. <ԱՎԵԼԻ ԱՐԴԱՐ ԲՈՂՈՔ ՉԻ ԿԱՐՈՂ ԼԻՆԵԼ...>

Թիֆլիս, 1 դեկտեմբերի

Ավելի արդար բողոք չի կարող լինել լրագրի րնթերցողի կողմից, քան այն, երբ նա բողոքում է մասնավոր ու անձնական բնավորություն ունեցող գրվածքների դեմ մամուլի մեջ։ Եվ ավելի անախորժ նյութ չի կարելի երևակայել մի որևէ խմբագրության համար, քան այդ ձևի աղմուկները՝ ինչ վերնագրի տակ կուզի լինեն — նամակ խմբագրության, թղթակցության, հոդվածի թե քննադատության։

Իհարկե, պատահում են դեպքեր, որոնք անհատական լինելով հանդերձ, միաժամանակ ունեն և րնդհանուր֊հասա -րակական արժեք ու նշանակություն. այդ դեպքերը միշտ պետք է ջոկել նեղ անձնականից, և ոչ մի խմբագրություն էլ չի հրաժարվիլ դրանց հրապարակի վրա դնելուց, լուսաբանելուց ու քննադատելուց, ինչպես և ոչ մի րնթերցող չի տրտնջալ դրանց դեմ: Սակայն մեզանում մի վատ սովորություն կա. ում ասիր՝ այստեղից վեր կաց, այնտեղ նստի՝ նա արդեն այդ կհամարի հարց, հասարակական, ազգային, գուցե և համաշխարհային հետաքրքրություն ունեցող հարց, կաշխատի զբաղեցնել մամուլնու հասարակությունը իրեն հարցով առանց խղճահարվելու և առանց քաշվելու։

Այդ տեսակ մարդիկ իրենց անձը եթե ոչ ամբողջ աշխարհքի, գոնե մեր խեղճ աշխարհքի կենդրոնն են համարում ։

«Հորիզոնի» խմբագրությունը խնդրում է այդպիսի «կենդրոններին» խնայել խմբագրության ժամանակն ու աշխատանքը և տեղիք չտալ անախորժ բացատրությունների ու մերժումների։

4. ԻՐԱԿԱՆ ՔԱՅԼԵՐ

Թիֆլիս, 3 դեկտեմբերի

«Հորիզոնի» այսօրվա համարում տպագրում ենք մի ուշագրավ տեղեկություն։ Ջալալօղլու հայոց ծխական ուսումնարանի շենքը կիսավարտ է ու անկարգ։