Էջ:Իմամաթ.djvu/155

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


՝ւռԼՒ®*ռՏԻԲՈԻԹԻՒՆԸ էԻ ԿՈԼԻՈն֊տՈն էԱՈնՐԸ

ռտոռտԱ հոնում

1. Պարսկաստանում դրական Ա լչհ դ և անրակ ան օրէնքների բացակայութեան պատճառււվ շատ ղժւար է կալւածատիրա կան ձեւերը, կալւածական հարկերը որււշ օրէնքի-կաբգի վերածել և ամփոփ գաղափար տալ։ Մանաւանդ Ատը սլա տա կա ՝նում այնքան բազմազան ազգեր, ցեղեր և իրարից տարբե՝ր ժսղովուրղներ են բնակւում, որ աւելի գժ լարանում է խնդրի լուսաբանութիւնը Ամեն ցեղ ամէն «էյ» ոչ միայն իւր տոհմական որոշ սովո բութ ի լեները զարերով պահպանել է, այլ մինչև անգամ զանազան ժամանակներում եբևւցած բււնսւ ւո բների կա մայա կան ութ ի լեներն էլ կեղեքումներն էլ մի մի սովորութիւն դարձած փաթաթւել են երկրամշակի վզով, որը եղի հետ արօրին լծւած անտրտունջ քաշում է Այդ բԼորյ որպէս երկնքից ստհմանւած մի պատուհաս։ Առանց տատանւելու կարելի է ասել, որ ոչ միայն ամեն գաւառ, դաշտավայր, հովիտ, ձոր և լեռնալանկ տարբեր կարգեր և տարբեր հարկեր ունի, այլ ամեն մի կալւածատէր, նոյն իսկ ամեն մի գիլդ յատուկ իւր հարկային սովորութիւններն ունի (ւսղութ) և ղա նազանւում են իրարից։ Կալւածատիրութեան և հարկերի ծագման և զարգացման պատմութիւնը սոյն ուսումնասիրութեան ծրագրիդ թէ և բոլորովին դուրս է,բայց պարտաւոր•ւած ենք, առաջադրւած խնդիրը պարղելու նպատակով կար-