Էջ:Իմամաթ.djvu/57

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


սլելները, հէպերը՝ բաբին, գեղեցիկը, սքանչելին, ադհիւհ ու անդինը կենտրսնացրև լ էին իրե՛նց հայրենիքում, խոպանն ու բիրտը թողել աշխարհի մնացեւսլ ազգերին։ 8անկարծ՛ ՜այո բոլորի հակառակ կաաարւածը շօշափեցին։ Երբ նկատեցին երազական գործւածների առաւելութիւնը, իրենց ղարեոր քնէածութիւնքչ, զգացին իրենց սխալը։ նրանք Նախ ենթադրում էին, որ ամրոդհ աշխտրհը շուռ է եկել, նախառա^մա նական կարգերը այլանգակուել են և ամէն բան իրենց հակառակ է թ ւում։ նրանց անչափ գժւար էր տեսնել, թէ ի՜Նչպէս պարսկական գործարան)ւերբ օրէցօր վոսկլում էին, արհեստաւորների ձեռագործները չէին ծախւում, հեազհեաէ վաճառանոցները քայքայւում էին, ապրանքի ապսպրանքը ՝ն լադում, իսկ բանւորները կարիքից տահիում, պանդխտում… Այս սթափումը կարեկից սրտերի մէհ արհամտրհանք ծնեցրեց դէպի իրենց տիրող անշարժութիւնը, և ձդաում՝ դէսլի առահադ իմութիւն. 8ս)յանի բան է գարգացածն ու ամբոխը չէին կարող միևնոյն հայեացքով զննել շուրհր կատար ուածները, ամէնքը միևնոյն աեսակէաով չէին կարող քննել անցքերը, բայց րս1որի համար ղդալի էր իրենց ողորմելի թմրած ու ետ մնացած վիճակը> ամէնքն էլ ըմբռնում էին, թէ էւնչ էին կորցրել և րսլորի սրտի մէհ եոում էր մի ձըգ տում, որը նրանց մղում էր առահ, որոնելու, գտնելու մի բան, որը կարողանար կորուստր փոխարինել: Բայց երկրին տիրած մառախսւդը, տդիաութիւնը նրանց մռ/ոլ/Լցրել էր, չէին իմանում ուր դիմել, երանք մի հովուի, մի ուժեղ ա ոափնորդի պէէոք էին գդում, բայց երկիրը չէր կարող խաւարից մեծ մարդ ծնեցնել։

3. Այս անկումը չէր կարող խոր ներգործութիւն չունենալ նոյնպէս շիա կրօնի վրա, որի պատղամատուները ոչ