Էջ:Լetter, Toros Toramanyan.djvu/141

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


հասնի: Սույն հուսով ալ այսօր գրեցի Բարիզ, որ պահեն առայժմ՝ մինչև նոր կարգադրություն լինելը: Պիտի սպասեմ Ձեր բարի կամաց և տնօրինության՝ զիս շնորհապարտ կթողուք ընդմիշտ։

Հայր սուրբը2 այստեղ է և կբնակի իմ սենյակս· դեռ կմնա 10—12 օրի չափ, Անիի ճանապարհները ձյունը փակած է։ Խորին հարգանոք կողջունե Ձեզ և կօրհնե զՁեզ համայն ընտանյոք։

Հաջորդ շաբթու կհուսամ թե վերջանա դռան3 աշխատանքս, պիտի ջանամ հետևյալին հասցնել Ձեզ: Մնամ ակնկալու Ձերդ մխիթարության, խոնարհ ծառա

Թ. Թորամանյան

58. ՆԻԿՈԼԱՅ ՅԱԿՈՎԼԵՎԻՉ ՄԱՌԻՆ

<1908 դեկտեմբեր II կես
Ալեքսանդրապոլ>

Մեծահարգ պ. բրոֆեսեոր,

Երեկ վերջացուցի հարավային կողմի քարվանսարայի դռան1 աշխատանքը և այսօր կհանձնեմ զայն փոշթին՝ ակամա հապաղմանս համար Ձեր բարձր ներողամտությունը խնդրելով:

Ի՞նչ հիման վրա կազմած ըլլալս ցույց տալու համար անհրաժեշտ համարեցի հետևյալ քանի մը կարևոր բացատրությունները ներկայացնել Ձեզ:

Գետնահարկի դռան բացվածքի և անոր երկու կողմի սյուներուն ու քանդակազարդ շրջանակներուն չափերը ստուգության պետք չունեին, որովհետև տեղին վրա հաստատուն գոյություն ունին։ Այս մասին վրա ստուգության կարոտ էին բարձրությանց չափերը և մեջը դասավորված զարդաքանդակներուն դիրքերը:

Դռան բացվածքին անմիջապես հաջորդող նախագավիթին մեջ բարեբախտաբար մնացող կամարածածկի վերջին հանգստյան քարը ինձ համար ծառայեց իբրև խարիսխ՝ չափերը ճշտելու: Որովհետև, բնականորեն, դռան ճակատի բարձրությունը չէր կարող անցնել գետնահարկի ներքին բարձրութենեն, հետևաբար պետք էր այնքան բարձրություն տալ ճակատին, որչափ որ բարձրության սահման կուտար ներքին նախագավիթի ծածկույթի կամարը իրեն թանձրությամբ։