Էջ:Լetter, Toros Toramanyan.djvu/441

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


4. Տե՛ս 6-րդ նամակի № 3 ծանոթությունը:
5. Հրացանը Անիի հուշարձանների և թանգարանի պահակի համար էր:
6. Խոսքը հավանաբար Զաքարե ամիրսպասալարի օրոք կտրված և մեզ անհայտ դրամի մասին է։


10. ՆԻԿՈԼԱՅ ՅԱԿՈՎԼԵՎԻՉ ՄԱՌԻՆ

(էջ 27)

Բնագիրը՝ ՍՍՀՄ ԳԱ Լենինգրադի արխիվում: Տպագրվում է առաջին անգամ:

  1. Հիշյալ երգարանը, որը հետևյալ մի քանի նամակներում անվանվում է նաև ոտանավորներ, պատկանել է ոմն Քրիստափորյանին: Թորամանյանի խնդրանոք Ն․ Մառը հսկում էր այդ գործի տպագրությունը Պետերբուրգում:
  2. Տե՛ս 5-րդ նամակի № 4 ծանոթությունը:
  3. Տե՛ս 1-ին նամակի № 1 ծանոթությունը:
  4. Տե՛ս 3-րդ նամակի № 1 ծանոթությունը։
  5. Տե՛ս № 1 և № 3 նամակները:
  6. Տե՛ս 8-րդ նամակի № 5 ծանոթությունը:


11. ՆԻԿՈԼԱՅ ՅԱԿՈՎԼԵՎԻՉ ՄԱՌԻՆ

(էջ 28)

Բնագիրը՝ ՍՍՀՄ ԳԱ Լենինգրադի արխիվում: Տպագրվում է առաջին անգամ:

  1. Տե՛ս 5-րդ նամակի № 4 ծանոթությունը։
  2. Տե՛ս 7-րդ նամակի № 1 ծանոթությունը։
  3. Տե՛ս 7-րդ նամակի № 2 ծանոթությունը։
  4. Տե՛ս նամակ № 9։
  5. Տե՛ս 7-րդ նամակի համար 1 ծանոթությունը:
  6. Տե՛ս 2-րդ նամակի համար 5 ծանոթությունը:
  7. Տե՛ս 9-րդ նամակի համար 5 ծանոթությունը:
  8. Անին իբրև պետական հող ամեն տարի տրվում էր կապալով՝ անասուններ արածացնելու և խոտհարքի համար: Այդ հանգամանքը մի կողմից դժվարացնում էր Անիի հուշարձանների պահպանությունը, մյուս կողմից վանահորը զրկում նույն հողերի եկամուտից: Նկատի ունենալով վերոհիշյալ վնասները, Անիի վանահայրը ստիպված, հաճախ ինքն էր գնում այդ հողերը աճուրդարարներից:

Հետագայում պրոֆ. Մառին հաջողվել է հանել այդ հողերը պետական կալվածքների մինիստրության տնօրինությունից և դնել Կայսերական հնագիտական մասնաժողովի իրավասության տակ, որն իր հերթին նրանց օգտագործման իրավունքը հանձնել էր Անիի վանահայրությանը,

  1. Տե՛ս 7-րդ նամակը:
  2. Տե՛ս 8-րդ նամակի № 5 ծանոթությունը:
  3. Տե՛ս 10-րդ նամակի № 1 ծանոթությունը։
  4. Տե՛ս 1-ին նամակի № 1 ծանոթությունը:
  5. Տպագրված է՝ Ն. Մառ, «Անվոյ շարք»համար 2, տախտակ VI, 1908, ս. Պետերբուրգ։