Էջ:Պեպո.djvu/16

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


ԳԻԳՈԼԻ- Ռւմը հարցրի, վբես ծիծազեքան. կա՚կլի տոլ էլ, ասում է, կչււբնիկ կողի, կոսե',

ՍԱՄՍՈՆ- Հալբաթ կուլի, վուր ասավ… (Տնտղելով զամրյուդլւ) մնացածը դիփ բերի ր։

ԳԻԳՈԷՒ- Դի՛փ, դի՛փ, ամա էն մունդռեկ կլոլբնիկը չճարեցի, էքռ֊ ցոլթին կի մե տիզ խոստացան, կոլ/ի ճարինք, կոսե,

ԱԱՄԱՈՆ- Հոքուն կու վրա հասնի, ղոնաղլուզոլթինը էսօր է> էՔոլՏ խո չէ՛,

ԳԻԳՈԼԻ- Բաս ի՞նչ անիմ, Սամսոն ջան, Չի ըՓ", վուր առանց էն յոլա գնա բանը ՜. Հեստի բալիք իմ բերի, վուբ ամեն մեկը կոսիս գոմշի աճկն ըլի,

ՍԱՄՍՈՆ— Թե ինձ կու հարցնիս, Գիգոլի, առանց էտ բալին էլ փուրը լավ կու կշտանա, ամա ախչիկ֊պարնի խասիաթը գիդիմ, վուրգիոր ըլի, պիտի ճարիս. Կալոնիումը, նեմենցներոլ րադերումը, է՚նդի հարցրու։

ԳԻԳՈԷԻ- Հո քիս դո ։ ս եկավ, ի՞նչս ասում… Դո,հ գնա' իմաց արա… (Նստում Լ նույն տեղը, իսկ Սամսոնր գնում է դեպի ձախ դուոր) Խի՛ստ դաթբեցա։

նայելով այն դււան կոդմ|ւ, £ւս1ւկւսւ-ծ աեդիւյ վեր է թււյումւ

8 հ ս ի [ ք*

ՆՐԱՆՔ, ԷՓԷէՈ՚Ա

ԷՓԵՄԻԱ- (Դուրս գալով նույն (ձախ) դոնից, ամենաշքեղ հագուս-ւոով և սւկնեղեններով զարդարված) Օ՚հ, չարա էլա՞վ. է՚սենց ուշանալն էէ Ւ՚նչ է՛ Հորես զոնազնիրը մոդ կուլին, լի՞փը պիտի վրա բերիմ, էլի աշխրքի բան կա։

ԳԻԳՈԼԻ— Հեն դա դա ման իմ էկի, ախչիկ-պարուն, աստուձ գիդենա, էլ ծնգներումս ջան չկա։

ԷՓԵՄԻԱ- Ջա՛նդ դո։ լ, գա, մա՛ն արի. բաս յի՞ս ման գա՛մ, Աբա', ձի' դ դարսե, տեսնիմ ի՛նչ ի ս առի։

Նստում է[

ԳԻԳՈԷԻ- (Զամբյուղը բերում դնում է էվւեմիայի մոա, սաջեր չոքում է մեկ ծնկան վրա և մեկ-մեկ ցույց տալիս նրան միջի իրեդենները) Ա՛լ, ախչիկ֊պարոլն. էս շանփանսկիքր տասնոլոլթ աբասեն պակաս չտվին րոթէիկեն. չիրիք բոթլն է, թե ավելանա, մեկը պիտի լիդ վիկալնին, էնենց փմ բարիշած, էս էն կար,!իր լիկորը, ֆրանցուզիմեն աոա, չուրս ու տաս շահի առավ անիծած/էս սար դինկեքը, պե՚րվի սորտ, թամամ կես 43