Էջ:Armenian classical poetry vol 1.djvu/95

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


Ըմբերանեալ դատախազս Նինուէի,
Անարի բարբարոսս քան զտիկինն հարաւային,
Վատթարագոյնս քան զՔանտան,
Յամառեցեալս քան զԱմաղէկ...
Աղու աղաւնիս միշտ յիմարութեամբ՝
Այլ ոչ հանդարտութեամբ,
Ի կորեանց առիւծուց անձնական օձս եղեռնային,
Կերպս ձուոց քարբից լցեալ ժանտութեամբ,
Պատկերս վերջին հարուածոցն Երուսաղէմի,
Ըստ բանին տէրունի՝ և տեսանողացն ձայնի,
Տաղաւարս մերժեալ՝ հասեալ ի կործանումն,
Խորտակեալ դրացս վստահարան...
Մոռացեալ տունս աստուածակերտ,
Ըստ բանից նախագրեցելոցն՝ Մովսէսի, Դաւթայ և Երեմիայի.
Զյարկս բանական՝ ունողս բորոտութեան,
Հարուածեալ խրատու քերմանն,
Օրինիւ կազդուրեալ, օծեալ կաւովն՝
Ողոքական հեզութեամբն, անճարակ գտեալ յելս հնարից,
Քակտեալ վերստին ձեռամբ շինողին...
Հերքեալ տարագրեալ խտրոցաւ մեծաւ՝
Ամենայնիւ առանց խնայելոյ,
Ծածկեալ դրամս յերկրի չարեաց,
Ըստ աւանդակորոյս ժխտողին՝
Որ յաւետարանին ցուցանի։
ԲԱՆ Բ.

Գ.

Եւ արասցես զսոյն ընթերցողացն ի սիրտս յստակս՝
Բժշկութիւն հոգւոց և մաքրութիւն յանցանաց,
Թողութիւն պարտուց և արձակուրդ մեղաց կապանաց։
Եղիցի բղխումն արտասուաց սովաւ վարժելոցն,
Եւ պարգևեալ տացի ի ձեռն սորին ապաշաւ ըղձից։
Շնորհեսցի՛, տէր, և ինձ ընդ նոսին առ ի քէն զղջումն կամաց,
Եւ նոցա իմովս ձայնիւ՝ շունչս բարեհամբոյրս.
Նուիրեսցի՛ վասն իմ այսու մատենիւ պաղատանք նոցին,
Եւ բանիւս այսու հեծութիւնք նոցին ընդ իմ խնկեսցին։
Ընդ համբոյր ճաշակման այսր ողբերգութեան,