Էջ:Mikael Nalbandian, vol. 1.djvu/100

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է




90 Ապրել էիք ձեր կյանքում,—
Թոռներն արեցին հարցմունք։

«Ո՛հ զավակներ, այդ մասն է
Կին մարդերի վիճակվել,
Մեծ մարք գործեցին եթե,
95 Ձեզ, աստված է հրամայել.

Ես ապրել լավ գիտեի.
Ո՞ւր ես, իմ ջերմ մանկություն,
Իմ սպիտակ ձեռք փափկամորթ․
Կանոնավոր, սիրուն ոտք»։