Էջ:Tsaghkepunj.djvu/7

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


Տոտիկներդ ամուր կոխի՜
Լալա ջա՜ն...

Տո-տա՜, տո-տա՜,
Արի-արի՜, ինձ ճի արա՜,
Քեզ մատաղ։

Տո-տա՜, տո-տա՜,
Արի՛ մորդ պաչի արա՛,
Քեզ սադաղ...

Օխայ-օխա՜յ
Հրես եկավ իմ բալիկը
Վազելով,

Օխայ-օխա՜յ
Պաչի արավ իմ շրթունքը
Լիզելով։


ՄԵՐ ՇՈՂԻԿԸ

Մեր Շողիկը լնգլնգալի՝
Վախվխելով ման է գալի,
Ու ամեն քայլ փոխելիս նա՝
Չի իմանում թե ո՞նց գնա։

Մեկ քայլում է՝ դեսը գնում,
Մեկ դողդողում՝ տեղը մնում,
Մեկ էլ, ըհը՜, թրմփալի
Վեր է ընկնում ու վայ տալի։

Չէ, չէ, Շողիկ, չէ բալիկ ջան,
Լաց մի՛ ըլի գլխիդ ղուրբան,
Ես կծեծեմ չար տափիկին,
Որ պինդ կենա ոտիդ տակին: