Էջ:Vahan Terian, Collection works, vol. 1.djvu/76

52

ԱՂՈԹՔ

Քո պայծառ գահի անհաս բարձունքից
Մի մերժիր սրտիս աղոթքը անբիծ...
                      ՍԱՖՈ

Ես ընկա անդունդները խավար,
— Իմ ցնորք, նորից քեզ եմ կանչում.
Մոռացա ուղիներըս պայձառ,
Իմ սրտում դառը մութն է շնչում։

Դու անմութ աշխարհում ես ապրում,
Հիշի՛ր դու խավարում տանջվողին,
Քո սրտում արևներ են վառվում,
Արևիր սև կյանքիս մութ ուղին։

Հավիտյան ինձ քո սերն է այրում,
Դու լուսե՜ղ... Ինձ խավարն է ճնշում,
Ես մեռնում եմ այս մութ վիհերում...
Հեռավո՛ր, քեզնից չեմ տրտնջում...

1904-1905