Հալածված սեր

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Հալածված սեր

Ալեքսանդր Ծատուրյան

ՀԱԼԱԾՎԱԾ ՍԵՐ

Տխո՜ւր ես, ա՜յ սեր, երբ անհամարձակ
Դու դողդողում ես սիրող սրտերում,
Որպես փոթորկից հալածված թռչնակ,
Որ կուչ է գալիս դալար թփերում։

Եվ որքա՜ն ծանր է զսպել արտասուք,
Երբ մարդ տանջվում է՝ թաքուն սիրելով,
Օ՜, ինչո՞ւ, հոգյա՛կ, բախտը չարաշուք
Կապեց մեր սրտերն այդ տխուր սիրով…

Սրտամաշ մի վիշտ, ծանր քարի պես,
Ճնշում է հոգիս, նազելի՜ ընկեր,
Երբ մտածում եմ, որ այդ սերը մեզ
Ավա՜ղ, չի՛ բերիլ լուսազարդ օրեր…

Սիրել ու տանջվել՝ կյանքում հալածված -
Ահա՛ երկուսիս սև ճակատագիր.
Բայց ես կըտանջվեմ… ես շա՜տ եմ տանջված…
Երանի՜ միայն դու չտանջվեիր…