Ճերմակաձին

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այդ ինչ լավն ես դու Վարդան Հակոբյան, Երկեր, հատոր Ա՝ Ճերմակաձին

Վարդան Հակոբյան

Ամենա

«ՏԱՃԱՐՆ ԱՍՏԾՈ» ՊՈԵՄԻ (ՎԱՉԱԳԱՆ
ԱՐՔԱՅԻ ՄԵՆԱԽՈՍՈՒԹՅՈՒՆԸ) ՄԵՋ ՉՄՏԱԾ
ԿՏՈՐՆԵՐ ԿԱՄ՝ «ՄԵՂՐԱԲԼԻԹՆԵՐ՝
ՇՐՋԱՆԱԿԻՑ ԴՈՒՐՍ»

1. ՃԵՐՄԱԿԱՁԻՆ
Ձյունաճերմակ ձին իջնում է երկնքից։
Ձյունաճերմակ ձին իջնում է ձյունի հետ,
ձիու վրա
Անահիտն է։
(Դու չես լքել, դու չես լքում։ Չես լքի դու։ Անահիտ)։
Ձյունաճերմակ ձին իջնում է մանրավարգ
եւ ամենից շքեղն է նա շքեղներում, ամենաձին,-
ձիու վրա
Անահիտն է։
(Դու մեկնելիս զգո՞ւմ էիր, որ գնում ես, Անահիտ)։

Ձյունաճերմակ ձին ջրվեժ է հորիզոնում,
սիպ-սպիտակ, բծեր կապույտ, բաշը փրփուր,-
ձիու վրա
Անահիտն է։
(Նետ-աղեղը այնպես թույլ է բռնել ափում)։

Ձյունաճերմակ ձին պոկվում է լեռներից,
եւ կարձակվի նետն ուր որ է, սպասում է ձին,-
ձիու վրա
Անահիտն է։
(Եվ կտուցին ձգված նետի իմ արյունն է - մոմի մի բոց)։

Ձյունաճերմակ ձին սլացք է հազարաթեւ
եւ արծաթ են կուրծք ու լկամ, եւ փոկերը՝ ոսկի ու հիր,-
ձիու վրա
Անահիտն է։
(Սիրտս թեւ է թիթերմաղի՝ Արաժանքի քարերում)։

Ձյունաճերմակ ձիու սանձը բաց, արձակ է,
ձյունաճերմակ ձեռք ու հայացք ու ճամփաներ,-
ձիու վրա
Անահիտն է։
(Գալիս է ձին։ ՁԻն գնում է, վարգն է կապույտ։
                                                Անահիտ)։