Մի անգամ

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Մի անգամ

Յոհան Վոլֆգանգ ֆոն Գյոթե

Թարգմանությունը՝ Հակոբ Հակոբյանի

Մի անգամ


Մի անգամ մտա ես թավուտ անտառ,
Տեսա նազելուս ու ընկա ետքից․
Հենց որ մոտեցա, նա թե՝ կգոռամ,
Կկանչեմ մարդկանց, հեռացիր ինձնից։

— Ոչինչ,— ասում եմ,—
Եվ իմ նազելուն սեղմում եմ կրծքիս,
Համբույրի տարափ շաղ տալիս սաստիկ․
Բայց նա՝— ա՜խ, կամա՜ց, կամա՜ց, սիրելիս,
Այդպես մեզ լսել կարող են մարդիկ․․․