Մի քանի խոսք իմ կնոջ մասին

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Մի քանի խոսք իմ կնոջ մասին

Վլադիմիր Մայակովսկի


ՄԻ ՔԱՆԻ ԽՈՍՔ ԻՄ ԿՆՈՋ ՄԱՍԻՆ


Անհայտ ծովերի հեռավոր ափով
անցնում է լուսինը՝
իմ կինը։
Իմ շիկահեր սիրուհին։
Իր կառքի հետևի թափով
ձգվում է համաստեղությունների երփներանգ ամբոխը։
Պսակվում է ավտոգարաժի հետ,
համբուրում է հերթի կիոսկները,
իսկ շլեյֆի կաթնածիրը, որպես նաժիշտ,
զարդարված է փայլուն զարդերով։
իսկ ե՞ս։
Իմ ծարաված սրտին քո հենքների կետով
քո աչքերի հորից բերում էիր դույլեր։
Կախվում էիր լչե մետաքսներում,
սաթե ջութակների պես երգում էին կոնքերդ։
Այնտեղ, ուր իշխում են դժնի տանիքները,
չես նետի ցոլը քո դու։
Բուլվարներում խեղդվում եմ՝ դեմքիս թախիծ փռած։
Ախր դա դուստրն է քո՝
իմ երգը,
աժուր չուլքիներով՝
կաֆեների առաջ։