Վիճում են բոլորովին

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Գրողի կյանքից Վիճում են բոլորովին

Հովհաննես Թումանյան

Տանջող ձայներ
[ 560 ]
<ՎԻՃՈՒՄ ԵՆ ԲՈԼՈՐՈՎԻՆ>

Վիճում են բոլորովին այլ բանի մասին— երբ տեսնում է, որ տարվում է գոռում է— ոչ, ես թույլ չեմ տալ[1] ոտքելու հասարակության իրավունքը, դուք բռնաբարում եք, ազգերը դարերով կռվել են այդ իրավունքների համար— մարդկության լավագույն զավակները․․․

Դուք այսօր ուզում եք ժողովրդին, բայց կզարթնի այդ ժողովուրդը[2]— նա մեզ հետ է— նա թույլ չի տալ ձեզ ոտքելու յուր սրբազան իրավունքները[3], դուք չեք սարսափում[4] ժողովրդի ներկայությունից (ամբոխը հուզվում է ու աղմկում)։

(Այս բոլորից հետո, հերոսը միայնակ տանը— ծանր է, ծանր, ծանր)։

  1. տալ[ու]
  2. [ես և]
  3. [ահա նա]
  4. [նրա]