Օրերը, որ գնացին, չե՛ն դառնա հիմա

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Օրերը, որ գնացին, չե՛ն դառնա հիմա

Եղիշե Չարենց

Օրերը, որ գնացին, չե՛ն դառնա հիմա


Օրերը, որ գնացին, չե՜ն դառնա հիմա:
Օրերը մեզ բերեցին մենություն ու մահ:

Տխրություններ, որ կյանքում այս` անուն չունին.
— Մո՛ւթ էր տագնապը հոգուս, ու կարոտը՝ հին:

Դաշտերի մեջ երկրային, հեռավոր ու մոտ,
Մեզ չէր ժպտում ո՜չ մի լույս ու կրակ աղոտ:

Չգիտեիր, սի՜րտ իմ, որ` խավարում հեռվի
Պետք է երկրի՜ կրակով քո հեռուն վառվի:

Բռնկվել է, սի՜րտ իմ, տե՜ս, քո հեռուն հիմա —
Շուրջդ խավար է սակայն, ու մշուշ, ու մահ...


1919-1920