Անտառ

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Ծաղկի սերը Վարդան Հակոբյան, Երկեր, հատոր Ա՝ Անտառ

Վարդան Հակոբյան

Սգավոր հողը
ԱՆՏԱՌ


Կրակ եմ արել գրկիդ մեջ, անտառ,
Ջերմացիր մի քիչ ինքդ քեզանով,
Եվ ուրախ եղիր
Մանկամտորեն,
Երբ ծուխը ելնում ու կապույտ-կապույտ
Երկինք է դառնում քո գլխի վերեւ...
Տխրելը, կարծես միտք չունի արդեն...
Տվեք ինձ բոլոր չորուկները ձեր՝
                Եվ կրակի հետ,
                Այս կրակի հետ
Առաջին անգամ... հաշտ եղեք, ծառեր։