Ապավինել է մեզ Աստված

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Բարձրանում է մի ձեռք Վարդան Հակոբյան, Երկեր, հատոր Ա՝ Ապավինել է մեզ Աստված

Վարդան Հակոբյան

Մտածմունք
***

Ապավինել է մեզ Աստված ինքն անգամ,
որ միաբան լինենք, պինդ պահենք մեր ոգին։
Եվ ես արթուն եմ միշտ, մշտապես՝ իմ ճամփին։
Գալիս է իմ դեմից իմ տղան իմ քայլով,
նա ցավով նման է լայնալանջ իր պապին,
ուսերին դարեր կան, կան թեւեր ու արփի։