Էջ:Երկեր - Սրբուհի Տյուսաբ.djvu/27

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը հաստատված է


սա միակ առավելությունն ունի որ խղճմտական քաջությամբ ճշմարտությունն արտահայտված է անդ։ Գիտեմ որ ոմանք պիտի վիրավորվին, ոմանք պիտի սրտմտին, շատերը հանդուգն պիտի համարին զիս։ Գրիչը ճշմարտության գործիքն ըլլալու է․ ին՞չ փույթ եթե հալածվի և դատապարտվի։ Ճշմարտությունը վսեմ նահատակություն մի չէ՞ արդյոք։

Ս․ Տ․