Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/230

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


միջից առողջ ու պայծառ ժպտացին Կովկասի ձյունափառ Գագաթները՝ հոյակապ ցնորքների նման, նրանք էլ իրենց հոգու ամբողջ ուժով ու աշխտժով փաթաթվեցին Կովկասին, որդեգրվեցին Կովկասին ու ախպերացան մեզ— կովկասցիներիս։

Եվ երբ կգա Լերմոնտովի հարյուրամյակի կատարման օրը, մենք, կովկասցիներս, կտոնենք՝ ոչ միայն ոըպես մի մեծ ռոա բանաստեղծի տոն, որին, ինչպես ՚ե առհասարակ ռուս գրականությանը, շատ բան ենք պարտական, այլն որպես մի բանաստեղծի, որ հոգով հարազատ է մեզ, որ մեր ընդհանուր մոր– Կովկասի աննման որդեգիրն է, որ դեռ մանուկ օրից երկինքն ու Կովկասի կապույտ սարերը միասին է երագել։

«սւոաւՎ կհաղթեի

Սրանից ուղիղ մի դար առաջ ՛էր, որ ՈտաաստտնՏ ու Անգ– լիան հազիվ կարողացան հաղթահարել ու զսպել մի Նապոքեոնի, որ ֆրանսիական ազգը ռազմական փառքքի ու աշխարհակալության տենչով հարբեցրել, վեր էր կացրել ու եւոևից քարշ էր տալիս եգիպտական ավազներից սկսած մինչև տո?սական ձյոէնտ– պատ դաշտերը՝ զանազան ժողովոէրդների հողերի վրա ավերելու, տիրելու, կարգադրելու, ինչսյես իր քեֆը կուզեր։

Ուղիղ մի դարից հետո, Էսօր Էլ դարձյալ Ռուսաստանին ու Անգլիային Է վիճակված, այժմ Էլ ուրիշ դաշնակիցներով, մի գերմանական Վիլհելմի ե ինքնամոլությունից հարբա՛ծ ու Կրուպպի գործարանների ծխից կուրացած Գերմանիայի խելագար թափը խորտակելու, որ «Դեյչլանդ, Դեյչլանդ, յուրեր ալլես»1 (Գերմանիա, Գերմանիա, ամեն բանից վեր) մռմռալով ու մռնչալով վեր Է կացել աջ ու ձախ ոտի տակ տալու։ Եվ անմեղ, խաղաղ ու բարեկեցիկ Բելգիայի բնակիչներն արդեն դարձել են Մուշի հայ գաղթականներ, իսկ Լոնդոնում լույսերը հանգցնում ևն գիշերները, որ երկնքից առմբեր չթափեն իրենց գլխին։

Եվ այժմ ամեն մարդ զբաղված Է մի հարցով, թե ո՞ր կողա Է հաղթելու և ի՞նչով է հաղթելու։ Արդյոք զորքերի քանտկտ–

223