Էջ:Թումանյանի ԵԺ 4հատորով-4.djvu/231

Վիքիդարանից՝ ազատ գրադարանից
Jump to navigation Jump to search
Այս էջը սրբագրված չէ


թյա՞մբ, լավ զենքերով տ մեծ թնդանոթներով, թե նյոէթավան մեծ կարողությունով։ ; h>

Իհարկե, սրանք ամենքն էլ մեծ բան են* սակայն մենք լսել, նույնիսկ տեսել ենք, որ մեծ զորքերն էլ իրենց կատարելագործված զենքերով խուսափել են պատերազմի դաշտերից, իրենց հա– րըստությունն էլ թողել են թշնամուն։ Միմիայն մի ուժ կա, որ չենք լսել, թե հեշտությամբ խորտակված լինի երբևիցե, մի ուժ կա, որ փոքրին էլ դարձնում է մեծ^ տկարին դարձնում է հզոր և հաղթություններ է ապահովում ու սխրալի գործեր։ Դա ժողո– վուրդների ոգևորությունն է։

ժողովուրդների ոգևորությունը վճռական դեր է կատարում ե ներկա մեծ պատերազմում։

էսօրվան կուլտուրական ժողովուրդները, ինչքան էլ հարկա– դրված լինեն պատերազմի գնալու, այնուամենայնիվ պատերազմը չեն սիրում։ էդ լավ գիտեն կառավարությունները, որոնցից ամեն մինը, վերջին ժամանակներս պատերազմներում, աշխատում է աշխարհի առաջ արդարանալ, թե ինքը չի պատերազմի պատճառն ու սկսողը։ Սակայն հեշտ բան չի աշխարհքին խաբելը,— մանավանդ քառասուն տարվան ամեն տեսակի պատրաստա՜ թյուններն m ազգերի դեմ սարքած դավադրությունները հրապա՛րակ ելնելուց հետո* և ահա ժողովուրդները կատաղորեն ծառացած են Գերմանիայի դեմ, որպես պատերազմի սկզբնապատճառի in ազգերի խաղաղության դավադիրի դեմ։ Առանց դիրքի ու դասակարգի խտրության, առանց համոզմունքի m դավանանքի խտրության, գրեթե ամենքը Գերմանիայի հակւտւակորդների հետ են և ոգևորվում են նրանց հաղթանակովէ Պատերազմի բնավորությունն Էնպես Է, որ ամեն մեկին թվում Է, թե ի դեմս Ռուսաստանի, Անգլիայի ու Ֆրանսիայի Տոլստոյը, Գլադստոնն ու ժո– րեսն են դուրս եկել կռվի (թեկուզ Բելգիան Էլ թողնենք իր Մե– տերլինկով), մյուս կողմից Ռիսմարկն ու Մետերլինկը,, իսկ նրանց ետևից Էլ Աբդուլ Համիդի դաժան դեմքն Է երևում ստվերում։

Սրա համար Էլ մի կողմից ժողովուրդների բուռն սերն ու ոգևորությունն Է գալիս օվկիանոսի հորձանքի նման, մյուս կողմից թշնամա ատելությունն ու գազանական կատաղությունը, որ

224